เกมบัลลังก์ ตอน ปีกดำนำข่าวร้าย
บรรยายไทยโดย www.thaisubtitle.com
อย่าคิดมาก เกินไป แบรน
ผ่อนแขนที่จับคันธนู
แล้วพวกเจ้าคนไหนกันเป็นนักแม่นธนูตั้งแต่สิบขวบ
ท่านพ่อ
ท่านฆ่ามันไม่ได้ รู้ใช่ไหม
ทำไมไม่ได้เล่า
เพราะว่านกเรเวนตัวนั้นคือท่าน
โฮดอร์
ข้าไม่เป็นไร โฮดอร์
โฮดอร์
เข้าไปอยู่ในจิตใจของหมาป่าอีกแล้วหรือ ลอร์ดตัวน้อย
ไม่ใช่ นกเรเวนสามตา ตั้งหาก
มันกลับมาแล้ว
ข้าพยายามฆ่ามัน แต่ข้าทำไม่ได้
- มีเด็กชายคนหนึ่ง - ข้าไม่อยากฟัง
- แต่เจ้าถาม - เรามีเรื่องให้กังวลมากพอแล้ว
ไม่จำเป็นต้องเพิ่มเรื่องเกี่ยวกับ มนตร์ดำเข้าไปอีก
ข้าก็ไม่ได้ขอให้ตนเอง ฝันเกี่ยวกับมนตร์ดำเสียหน่อย
ข้ารู้ว่าท่านไม่ได้ขอ ลอร์ดตัวน้อย
เราต้องออกเดินทางต่อแล้ว
ไม่รู้ว่าใครอาจจะ สะกดรอยตามเรามา
ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่า พวกเรายังมีชีวิตอยู่
แล้วใครบอกท่านเช่นนั้น
เรเวนสามตาตัวนั้น บอกท่านหรือ
- เปล่า - เช่นนั้น มันก็ยังพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
ข้าก็ไม่รู้หรอกนะ ว่าคนอื่นรู้ หรือไม่รู้อะไรบ้าง
ข้ารู้แค่ว่าหนทางยังไกลนัก กว่าพวกเราจะเดินทางถึงกำแพง
แม่ข้าเคยบอก อยู่เสมอ
พวกเวสเตอรอสน่ะ เคร่งขรึมกันตลอดเวลา
เป็นพวกคนเคร่งขรึมไว้หนวดเครา
มีกลิ่นตุและไร้อารยธรรม
ที่จะออกเรือข้ามทะแลแนร์โรว์
แล้วขโมยตัวพวกเรา จากเตียงที่นอนอยู่
เคยคิดไหมว่าสุดท้าย เจ้าจะมาลงเอยกับชาวเวสเตอรอส
ข้าไม่เคยคิดว่าสุดท้าย ข้าจะลงเอยกับใครเลยด้วยซ้ำ
ไม่เลยหรือ
ไม่เลยจนกระทั่งข้าพบกับ กษัตริย์ผู้เป็นเจ้าชีวิต
ของกลุ่มคนไร้อารยธรรมตัวเหม็น ใบหน้าเคร่งขรึมเต็มไปด้วยหนวดเฟิ้มเนี่ยแหละ
ขออภัย ฝ่าบาท
- ฝ่าบาท - ลอร์ดบอลตัน
ให้ข้าเดาเถิดว่าอันไหน คือข่าวดี
สารจากริเวอร์รัน
และวินเทอร์เฟล
ข้าไม่ได้พบหน้า เขามาหลายปีแล้ว
ข้าจำไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ ว่านานเท่าไหร่
เราจะเดินทางไปร่วม พิธีศพด้วยกัน
ลอร์ดบอลตันจะรักษาการณ์
แทนข้าจนกว่าเราจะกลับมา
แม่ต้องใส่โซ่ตรวนเข้าร่วมพิธีศพ พ่อของแม่หรือเปล่า
มีอะไรอีกหรือ
กว่าลูกนอกสมรสของบอลตัน จะเดินทางไปถึงวินเทอร์เฟล
พวกชาวไอรอนส์ก็หนีไปไกลแล้ว
พวกมันสังหารทุกคน และจุดไฟเผาปราสาท
ยังไม่มีใครหาตัวแบรนกับริคค่อนพบ
พวกเขาอาจจะหนีไปได้
หรือธีออนอาจจะนำตัวพวกเขา กลับไปที่เกาะไอรอนส์เพื่อไปเป็นตัวประกัน
มีสารข่มขู่หรือ เรียกร้องส่งมาบ้างหรือเปล่า
ไม่มี
เจ้าได้ข่าวอะไรจากธีออน บ้างหรือไม่
ที่นี่ที่ไหน
เจ้าเป็นใคร
เจ้าต้องการอะไร
ข้าอยากทำอย่างนี้ไงเล่า
เจ้ารู้ไหมว่าต้องใช้ เวลานานเท่าไหร่
พวกเราจะเดินทางถึงคิงส์แลนด์ดิ้ง หากต้องเดินเท้าผ่านป่าและท้องทุ่งเนี่ย
รู้
งั้นพวกเราควรจะ ฆ่าเวลากันอย่างไรดี
ก็วางเท้าหนึ่ง ไว้หน้าอีกเท้าหนึ่งเป็นไร
มันจะต้องเป็นการเดินเท้า ที่น่าเบื่อที่สุด
ข้าต้องพาตัวเจ้าไปที่คิงส์แลนด์ดิ้ง
และนำตัวลูกสาวของ ท่านหญิงกลับมาเป็นของแลกเปลี่ยน
ถึงน่าเบื่อก็ไม่เป็นไร
เจ้ารู้ใช่ไหม ว่าถึงเจ้าจะเป็นข้ารับใช้ ที่จงรักภักดีมากเพียงใด
ก็ไม่มีใครชอบอยู่กับ คนบื้อใบ้ไร้อารมณ์ขันดอก
เชื่อข้าเถอะ
ตั้งแต่ข้าเกิดมา ก็มี คนคอยรับใช้ข้าแล้ว
เจ้าคิดว่าท่านหญิงสตาร์คอยากได้ ยักษ์ผมทองที่ทื่อมะลื่อประหนึ่งไม้กระดาน
ติดตามนางไปทุกที่ ตลอดชีวิตที่เหลือเรอะ
เดินทางกับเจ้าได้สัปดาห์หนึ่ง นางก็คง สั่งให้เจ้าเอาดาบแทงตัวเองปลิดชีพเสีย
หากท่านหญิงสตาร์คไม่พอใจกับ รูปแบบการรับใช้ของข้า
นางจะบอกให้ข้ารู้ ข้ามั่นใจ
นางเป็นสตรีที่ซื่อสัตย์
แล้วดูสิว่า นางได้อะไรตอบแทน
เจ้ามารับใช้ท่านหญิงสตาร์ค ได้อย่างไร
เราสนทนากันเรื่องนี้ได้นะ
ไม่เกี่ยวกับเจ้า ผู้สังหารกษัตริย์
ต้องไม่นานมานี้แน่เทียว
เพราะเจ้าไม่ได้อยู่กับนาง ที่วินเทอร์เฟล
เจ้ารู้ได้อย่างไร
เพราะว่าข้าได้ไปเยือน วินเทอร์เฟล
ไม่งั้นข้าก็คงสังเกต หน้าตาบูดบึ้งของเจ้า
กระแทกเข้ากับ ประตูทางเดินแล้ว
เดินไป
- เจ้าสาบานตนกับสแตนนิสหรือ - ทวยเทพช่วยด้วย ไม่ใช่
เรนลีย์สินะ
จริงหรือ
เขาไม่เหมาะกับการปกครอง เหนืออะไรทั้งนั้น
อะไรก็ตามที่สำคัญว่า มื้ออาหารที่มีสิบสองอย่างน่ะ
- หยุดปากเจ้าเสีย - ทำไมเล่า
ข้าอยู่กับเขาที่ราชสำนักตั้งแต่ สมัยเขายังเป็นเพียงเด็กชายตัวเล็กๆนะ อย่าลืม
พยายามหลบยังไงก็หลบหลีก เจ้าดอกทิวลิปจ้อยนั่นไม่ได้หรอก
ป้วนเปี้ยนไปมาตามเฉลียงทางเดิน ในชุดผ้าไหมปักเย็บอย่างดี
ข้ารู้จักเขา ดีกว่าเจ้าด้วยซ้ำ
ข้ารู้จักเขา ดีเท่าใครทั้งนั้น
ในฐานะที่เป็นหนึ่งใน องค์รักษ์พิทักษ์เขา
เขาเชื่อใจเล่าให้ข้า ฟังทุกเรื่อง
หากได้เป็น เขาจะเป็น กษัตริย์ที่ยอดเยี่ยมยิ่ง
ฟังดูเหมือน เจ้าจะ เพ้อฝันถึงเขานะ
ข้ามิได้ เพ้อฝันถึงเขา
โอ้ ทวพเทพช่วยด้วย เจ้าสนใจเขา
เคยบอกไปหรือไม่
ไม่สิ ไม่แน่นอน
ข้าเกรงว่า เรนลีย์มิได้นิยมชมชอบ แบบเจ้านะ
เขาชอบหญิงตัวเล็กที่มีเกลียวผม งดงามเช่นลอราส ไทเรลมากกว่า
เจ้าดูเป็นผู้ชายมากเกินไป
ข้าไม่สนใจพวก ข่าวลือสั่วๆ
นอกเสียจากว่า เป็นข่าวลือเกี่ยวกับข้า
เรื่องจริงทั้งนั้นที่ว่ากัน เกี่ยวกับเรนลีย์น่ะ
รสนิยมของเขาเป็นความลับ ที่รู้โดยทั่วกันที่ราชสำนัก
น่าเสียดายที่บัลลังก์นั่นไม่ได้ สร้างขึ้นด้วยท่อนเนื้อ
- ไม่เช่นนั้น เราก็ไม่มีวันแซะเขาให้ลุกขึ้นมาได้ - หุบปากเจ้า
ข้าไม่โทษเขาดอก
ข้าก็ไม่โทษเจ้า ด้วยเช่นกัน
เราเลือกคนที่เรารัก ไม่ได้
- จะเดินทางไปที่ใดกันน่ะ - ลงใต้
- ท่านล่ะ - ริเวอร์รัน
เลี่ยงถนนหลวงกันอยู่ ใช่ไหมเล่า
ไม่ว่าจะไปทางไหน เดี๋ยวพวกเขาก็ได้ตัว
- ชนะไม่ได้หรอก - ไม่ได้ ไม่ได้จริงๆ
แต่เหมือนกับว่าพวกท่าน จะปลอดภัยดีอยู่นะ
อย่าถือสาข้าเลยนะ ท่านหญิง แต่ว่า...
เป็นข้า ก็ไม่กล้า ต่อกรกับท่านหรอก
- ขอให้ทวยเทพทั้งเจ็ดอำนวยพรให้ท่าน - ให้ท่านด้วยเช่นกัน
เขารู้ว่าข้าเป็นใคร
- ไม่รู้ดอก - เจ้าอาจจะพูดถูกนะ
แต่ถ้าเจ้าคิดผิดเล่า ถ้าเขาไปบอกใครสักคน
เราจะไม่ฆ่าเขาเด็ดขาด
เขาเป็นคนบริสุทธิ์
แต่บริสุทธิ์ยิ่งกว่าลูกสาว ของท่านหญิงสตาร์คงั้นหรือ
ทำตรงนี้ให้แน่นขึ้นหน่อย
ดีขึ้น
ทำให้เจ้าดูแข็งแกร่ง
ไม่เอาดอกไม้
ข้าบอกว่าไม่เอาดอกไม้
นี่มันผิดทั้งหมด เอาตัวอื่นมา
ขอรับ ฝ่าบาท
ดอกไม้งี่เง่า
จะให้มาประดับบนตัวกษัตริย์รึ
เหมือนกุหลาบ ของพวกไทเรลเลยนะ
เอาให้มาร์เจอร์รี่ไปใช้ ในชุดวันสมรสของนางสิ
ผ้าน่าจะยิ่งกว่าพอ เสียอีกนะ
บอกแม่มาว่า เจ้าคิดเช่นไรกับนาง
ใคร
มาร์เจอร์รี่
นางเป็นคู่ที่เหมาะสม
หากไทเรลอยู่ฝ่ายเรา
เราจะทลายทัพฝ่ายเหนือ
จับบรรดาลอร์ดแขวนคอ เผาทำลายที่มั่นให้หมด
หว่านที่นาของพวกมัน ด้วยเกลือ
จะได้มิมีผู้ใดกล้าคิดก่อกบฏ ไปจนอีกหลายร้อยปี
ก็เป็นการจับคู่ที่ดี แต่ว่า เจ้าคิดเช่นไรกับนาง
นางงดงาม และเฉลียวฉลาด
ก็ใช่
การที่นางเป็นห่วงเป็นใยชีวิตความเป็นอยู่ ของพวกสามัญชนก็น่าสนใจ
ไม่ใช่สำหรับข้า
แม่แค่หมายความว่าการที่ออกนอกลู่นอกทาง เพื่อเอาตัวเองไปเสี่ยง--
นี่กำลังกลายเป็น หนึ่งในบทสนทนาที่น่าเบื่อหน่าย
ที่สุดที่ข้าเคยมี
การที่มาร์เจอร์รี่ ไทเรลอุทิศตน ให้แก่พวกเด็กข้างถนนสกปรกนั่นมีจุดมุ่งหมายแอบแฝง
การที่นางแต่งกายเยี่ยง โสเภณีด้วยเช่นกัน
นางแต่งงานกับคนทรยศที่ทุกคนรู้ว่า ประพฤติตัวเสื่อมทราม
เช่น เรนลีย์ บาราธอร์น นั่นก็มี จุดประสงค์
นางแต่งงานกับเรนลีย์ บาราธอร์น เพราะว่าพวกเขาบอกให้นางทำเช่นนั้น
ผู้หญิงที่เฉลียวฉลาด ก็ทำเช่นนั้นแล--
ทำตามที่มีคนบอก
- เจ้าต้องลองถามตัวเองดูนะว่า-- - ข้าไม่จำเป็นต้องทำอะไรทั้งนั้น
ดีขึ้น
ดีขึ้นมากเลย
จะอย่างไร ข้าก็ไม่เชื่ออยู่ดี
เขาไม่ได้ เขาไม่ได้ต้องการอะไรทั้งนั้น
ที่เขาสนใจจะช่วย เพียงเพราะว่าเขารักท่านแม่ข้า
มีสิ่งเดียวที่ผู้ชายจะปรารถนาจาก หญิงสาวหน้าตาสะสวย
ลิตเติ้ลฟิงเกอร์ไม่ได้ ตกหลุมรักข้า
เขามิได้ต้องการความรัก
เขาแก่เกินไป
แต่ผู้ชายก็ไม่เคย มองตัวเองแบบนั้น
เขาไม่ได้ขอให้ท่าน ทำอะไรเพื่อเขาเลยหรือ
คอยลอบสังเกตใครสักคนหรือว่า...
ไม่เลย
หากเขาขอสิ่งตอบแทน
หรือพยายามทำอะไร
หรือแตะต้องตัวท่าน ข้าอยากให้ท่านบอกข้านะ
ทำไม เจ้าจะทำอะไร
ข้าจะทำให้เขาหยุดทำเสีย
เซอร์ลอราส ไทเรลมาหาขอรับ ท่านหญิง
ให้เขาเข้ามา
ท่านหญิงซานซ่า
ท่านลอราส
มาร์เจอร์รี่ น้องสาวข้าเชิญให้ท่าน
ออกไปรับลมกับนาง และท่านย่า
ท่านหญิงโอเลนน่า ที่ในสวน
ให้ข้าช่วยพาท่านไปดีหรือไม่
ข้าเชื่อว่าท่านนี่สวยวันสวยคืนนะ ท่านหญิงซานซ่า
ท่านชมข้ามากเกินไปแล้ว เซอร์ลอราส
ข้าไม่คิดว่าท่านจะจำครั้งแรก ที่เราพบกันได้กระมัง
ที่งานประลองของมือขวา ท่านได้มอบของให้ข้า
ดอกกุหลาบน่ะ กุหลาบสีแดง
ข้าย่อมจดจำได้
สีมันเหมาะกับเจ้ามากกว่า
- เจ้าเอาไปเถอะ - ขอบคุณท่าน
น่ารักเสียจริง พี่ชายข้า
ข้าคงต้องขอตัว
ท่านหญิงซานซ่า
ขอบคุณท่าน เซอร์ลอราส
มาเถอะ
ท่านหญิงซานซ่า นับเป็นเกียรติของข้า
ที่จะแนะนำให้ท่านรู้จัก กับท่านย่าของข้า
ท่านหญิงโอเลนน่า แห่งตระกูลไทเรล
จุมพิตมือข้าเถอะ เด็กน้อย
เจ้า ใจดีมากที่อุตส่าห์มาเยี่ยมข้า
กับฝูงแม่ไก่งี่เง่าพวกนี้
เราเสียใจมากกับ ความสูญเสียของท่าน
ข้าเองก็เสียใจเช่นกันเมื่อข้าได้ยิน ข่าวการตายของลอร์ดเรนลีย์ ท่านหญิงมาร์เจอร์รี่
- เขากล้าหาญยิ่งนัก - กล้าหาญน่ะ ใช่
อีกทั้งเจ้าเสน่ห์ เนื้อตัวสะอาดสะอ้านอีกด้วย
เขารู้ว่าควรแต่งตัวอย่างไร ควรยิ้มตอนไหน
และด้วยเหตุผลอันใดก็ไม่ทราบ นั่นทำให้เขาเกิด ความคิดว่าเขาเหมาะแก่การเป็นกษัตริย์
เรนลีย์หาญกล้าและอ่อนโยน ยิ่งนัก ท่านย่า
ท่านพ่อชอบเขา ลอราสเองก็เช่นกัน
ลอราสยังหนุ่มนัก และยังเก่ง
เรื่องการกระแทกคนให้ ร่วงจากหลังม้าด้วยท่อนไม้อีกด้วย
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า เขาจะเป็นคนฉลาด
พ่อตัวอ้วนของ เจ้าเองก็เช่นกัน--
ท่านย่า! ท่านหญิงซานซ่าจะมองว่าพวกเราเป็นคนเช่นไรกัน
นางอาจจะคิดว่าพวกเรายังพอมี ความฉลาดอยู่บ้าง
อย่างน้อยๆ ก็พวกเราคนหนึ่ง
มันถือเป็นการกบฏ ข้าเตือนพวกเขาแล้ว
โรเบิร์ตมีลูกชายสองคน และเรนลีย์ก็มีพี่ชายอีก
เขาจะเอาสิทธิอันใดกัน
มาอ้างว่าตนมีเหนือ บังลังก์เหล็กน่าเกลียดนั่น
ถ้าเจ้าถามข้า ข้าว่าเราไม่ควรเข้ามา ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย
แต่ในเมื่อ เรารีดนมวัวออกมาแล้ว
ทำอย่างไรก็ไม่มีทางย้อนคืน น้ำนมนั้นกลับไปในเต้าได้
เราจึงต้องจำทน จนกว่าเรื่องทั้งหลายจะจบไป
เจ้าคิดอย่างไรล่ะ ซานซ่า
เรามากินเค้กเลมอนกันหน่อยไหม
ของโปรดของข้าเลยเทียว
พวกเราได้ยินมาเช่นนั้นเหมือนกัน
นี่พวกเจ้าจะยกอาหารมาหรือตั้งใจจะ ให้พวกเราอดตายกัน
นี่แน่ะ ซานซ่า
มานั่งกับข้ามา
ข้าน่าเบื่อน้อยกว่า พวกคนอื่นเยอะ
เจ้ารู้จักลูกชายข้าหรือไม่
ลอร์ดผู้ครองไฮการ์เดนน่ะ
ข้าไม่เคยได้มีโอกาส
ไม่ถือเป็นการเสียโอกาสเท่าไหร่หรอก ถ้าเจ้าถามข้านะ
คนโง่อุ้ยอ้ายนั่น
พ่อของเขาก็เป็น คนโง่เหมือนกัน
สามีข้า ลอร์ดลูเธอร์ผู้ล่วงลับน่ะ
ขี่ม้าตกเขาขณะไล่ตามนกเหยี่ยว
ว่ากันว่าเขามัวแต่มองท้องฟ้า
ไม่ได้สนใจว่าม้าที่ขี่อยู่นั้น พาเขาไปที่ไหน
ตอนนี้ลูกชายข้าก็ไม่ได้ต่างกัน
เพียงแต่ครั้งนี้เป็นราชสีห์ที่เขาขี่อยู่ ไม่ใช่ม้า
เอาล่ะ
ข้าอยากให้เจ้า พูดความจริง
เรื่องเจ้าเด็กสูงส่งนี่ จอฟฟรีย์คนนี้
ข้า...ข้า...
ก็เจ้าแหละ
ใครมันจะไปรู้ดีกว่านี่
เราได้ยินข่าวลือ ที่ไม่ดีหลายเรื่องทีเดียว
มันเป็นความจริง บ้างหรือเปล่า
เด็กชายคนนี้ประพฤติแย่ๆ กับเจ้าบ้างหรือไม่
เขาสั่งให้ดึงลิ้นเจ้าออกรึ
จอฟ-- กษัตริย์จอฟฟรีย์
เขา-- ฝ่าบาท เป็นคนที่มีความยุติธรรม
รูปงามและสง่างาม เยี่ยงราชสีห์
ใช่ แลนนิสเตอร์ทุกคนต่างก็ เป็นราชสีห์ทั้งนั้น
และยามไทเรลผายลม กลิ่นของมันก็เหมือนกับกลิ่นกุหลาบ
แต่เขาใจดีเช่นไร ฉลาดเยี่ยงไร
จิตใจเขาดีงามหรือไม่ อ่อนโยนหรือเปล่า
ข้าจะต้องเป็นภรรยาของเขา
ข้าอยากรู้ว่าตัวเอง จะต้องเจออะไรบ้าง
เอาชีสมาให้ข้าหน่อย
ชีสจะขึ้นโต๊ะหลังจากเค้ก ท่านหญิง
ชีสจะขึ้นโต๊ะ ตอนที่ข้าอยากให้ มันขึ้นโต๊ะ
และข้าอยากให้มันขึ้นโต๊ะเดี๋ยวนี้
เจ้ากลัวหรือ เด็กน้อย
ไม่ต้องกลัวไป
ที่นี้ ผู้หญิงทั้งนั้น
บอกความจริงเรามา จะไม่มีอันตรายใดๆบังเกิดต่อเจ้า
พ่อข้าบอก ความจริงเสมอ
ใช่ ชื่อเสียงเขา โด่งดังในเรื่องนั้น
แล้วพวกเขาก็กล่าวหาว่าเขาเป็นคนทรยศ ก่อนตัดหัว
จอฟฟรีย์
จอฟฟรีย์เป็นคนทำ
เขาสัญญาว่าเขาจะมีเมตตา และเขาก็สั่งตัดหัวพ่อข้า
เขาบอกว่า นั่นคือเมตตาแล้ว
จากนั้นเขาก็พาข้าไปเดินที่แนวกำแพง และบังคับให้ข้าจ้องมองมัน
ว่าต่อสิ
ข้า-- ข้าทำไม่ได้ ข้าไม่ได้ตั้งใจจะ--
พ่อข้าเป็นคนทรยศ
พี่ชายข้าก็เช่นกัน เลือดคนทรยศไหลเวียนอยู่ในกายข้า
ได้โปรด อย่าให้ข้าต้องพูดอีกเลย
นางหวาดกลัว ท่านย่า
- ดูเอาเถิด - พูดออกมาเถอะ เด็กน้อย
ข้าขอสาบาน พวกเราไม่มีวัน เปิดเผยความลับของเจ้า
เขาเป็นอสุรกาย
น่าเสียดาย
ได้โปรด อย่าได้ยกเลิก งานสมรสเลย
ไม่ต้องกลัว ท่านลอร์ดโง่ผู้ครองไฮการ์เด้น
ตั้งใจจะให้มาร์เจอร์รี่เป็นราชินีอยู่แล้ว
ถึงกระนั้น พวกเราก็ต้องขอบคุณเจ้า ที่พูดความจริง
ชีสของข้ามาได้เสียที
เราอยู่ในช่วงสงครามนะ
เดินทางครั้งนี้ถือเป็น สิ่งที่ทำให้เราไขว้เขว
พิธีศพของตาข้าไม่ใช่ สิ่งที่ทำให้เราไขว้เขว
- เราจะไปทำศึกกันที่ริเวอร์รันหรือ - เปล่า
งั้นมันก็ทำให้เราไขว้เขว
ท่านน้าเอ็ดมัวร์ตั้งค่ายไพร่พล อยู่ที่นั่น
เราต้องการคนของเขา
นอกจากว่าเขากำลังซ่องสุม กำลังพลอยู่
คนเขาไม่มีมากพอทำให้ เกิดความแตกต่างได้ดอก
ท่านไม่เชื่อมั่นในอุดมการณ์ ของเราแล้วหรือ
ถ้าอุดมการณ์ที่ว่าคือ การแก้แค้น ข้าก็ยังคงเชื่อมั่นอยู่
หากท่านไม่เชื่ออีกต่อไปแล้ว...
จะให้ข้าเชื่อจนหิมะ ตกที่ดอร์นก็ยังได้
แต่มันก็จะไม่เปลี่ยนแปลงความจริง ที่ว่าเรามีคนอยู่เพียงครึ่ง
ท่านไม่คิดว่า เราจะชนะได้หรือ
ข้าขอพูดตามตรงได้ไหม ฝ่าบาท
แล้วท่านไม่ได้พูดมาตลอดดอกหรือ ลอร์ดคาร์สตาร์ค
ข้าว่าท่านแพ้สงครามครั้งนี้
ตั้งแต่วันที่ท่านแต่งงานกับนาง
ฝ่าบาท
เจ้ากลัวมัน
- มันเองก็รู้ดี - ข้าไม่ได้กลัว
ให้ข้าช่วยไหม ท่านหญิงสตาร์ค
ไม่
ขออภัยด้วย ข้าไม่ควรเลยจริง--
เจ้าช่วยไม่ได้ เพราะผู้เป็นแม่
ทำมันเพื่อเป็นเครื่องรางคุ้มภัย ให้แก่ลูกของตนเอง
มีเพียงคนเป็นแม่เท่านั้น ที่ทำได้
ท่านเคยทำมันขึ้น มาก่อนหรือ
สองครั้ง
แล้วได้ผลไหม
จะว่าไปก็ได้
ข้าสวดมนต์อ้อนวอนให้ลูกชายข้า แบรน มีชีวิตรอดหลังตกลงจากหอคอย
ก่อนหน้านั้นเมื่อหลายปีก่อน
เด็กชายคนหนึ่งก็นอนซมด้วยโรคฝีดาษ
เมยสเตอร์ลูวินบอกว่าถ้าเขาทนผ่าน คืนนี้ไปได้ เขาก็จะมีชีวิตรอด
แต่มันเป็นคืนที่ยาวนานเหลือเกิน
ข้านั่งอยู่ข้างเตียงเขา จวบจนฟ้าสาง
ฟังเสียงลมหายใจเล็กๆฟืดฟาด
เสียงเขาไอ เสียงครวญคราง
เด็กคนใดกัน
จอน สโนว์
เมื่อสามีข้านำตัวเด็กทารก กลับบ้านมาด้วยหลังจบสงคราม
ข้าทนมองเขาไม่ได้
ข้าไม่อยากเห็น ดวงตาสีน้ำตาล
แปลกหน้าคู่นั้น เงยหน้าขึ้นมองข้า
ข้าจึงสวดอ้อนวอนกับเหล่าทวยเทพ ให้พาเขาไปที
ปลิดชีพเขาเสีย
เขาป่วยเป็นโรคฝีดาษ
ข้ารู้เดียวนั้น ว่าข้าเป็นสตรีสามานย์ที่สุดที่มีชีวิตอยู่
เป็นฆาตกร
ข้าสาปส่งเด็กน้อยน่าสงสาร ที่ไร้ความผิดใดๆ
ให้ต้องเผชิญกับความตายอันแสนทรมาน
เพียงเพราะข้า ริษยามารดาของเขา
ผู้หญิงที่เขาไม่เคยแม้แต่ จะได้รู้จักด้วยซ้ำ
ข้าจึงสวดอ้อนวอนแก่ ทวยเทพทั้งเจ็ดอีกครั้ง
ให้เด็กชายได้มีชีวิตเถิด
ช่วยชีวิตเขา
แล้วข้าจะรักเขา
จะเป็นแม่ให้เขาเอง
ข้าจะอ้อนวอนให้สามีข้ายอมให้ เขาใช้ชื่อสกุล
ให้เขาใช้ชื่อสตาร์ค และกลบฝังเรื่องราวทั้งหมดเสีย
ให้เขาเป็นหนึ่งในพวกเรา
และเขารอดชีวิตใช่ไหม
และเขารอดชีวิต
แต่ข้าไม่อาจทำตามสัญญา
และเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น ตั้งแต่นั้น...
เรื่องโหดร้ายที่อุบัติขึ้น กับครอบครัวข้า
เป็นเพียงเพราะข้าไม่อาจทำใจให้ รักเด็กน้อยที่กำพร้าแม่
มันยากไหมสำหรับเจ้า การที่สังหารฮาลฟ์แฮนด์น่ะ
ยาก
เจ้าชอบเขารึ
ข้าชอบเจ้านะ แต่หากเจ้า หลอกลวงข้าล่ะก็
สำหรับข้า การสังหารเจ้า ไม่ได้ยากเท่าไหร่เลย
ข้ามีเลือดคนเถื่อนไหลเวียน อยู่ในสายเลือด
- พวกนี้คือคนของข้า - ข้าเข้าใจ
เจ้าจะเข้าใจได้อย่างไร
ท่านอยากจะปกป้อง คนของท่าน
เจ้ารู้ไหมต้องทำอย่างไรถึงจะ รวมคนเผ่ากว่าเก้าสิบเผ่า
ที่ครึ่งหนึ่งอยากจะ ฆ่าอีกครึ่งหนึ่งให้สิ้น
หากได้ยินเพียงคำดูถูกเหยียดหยาม
ในกองทัพข้ามีภาษาที่พูดกันกว่า เจ็ดภาษา
พวกเทร็นน์เกลียดพวกฮอร์นฟุต
พวกฮอร์นฟุตก็เกลียดเผ่าไอซ์ริเวอร์
ไหนจะคนถ้ำที่ไม่มีผู้คนรัก
เพราะฉะนั้นเจ้ารู้ไหมว่าข้าทำเช่นไร ถึงรวมพวกบูชาพระจันทร์
พวกกินเนื้อคนและยักษา
ให้เดินทัพด้วยกันในกองทัพเดียวได้
ไม่
ข้าบอกพวกเขาว่า พวกเราทุกคนจะตาย
หากเราไม่เดินทางลงใต้
เพราะนั่นคือความจริง
อีกไม่นานหรอก
เกิดอะไรขึ้นกับเขา
เขาเป็นวอร์ก
เขาสามารถเข้าไปในจิตใจของพวกสัตว์ และเห็นผ่านดวงตาของพวกนั้นได้
เขากำลังลาดตระเวนให้เรา
อะไร เจ้าไม่เคยพบวอร์กมาก่อนรึ
โอเรล
เจ้าไปที่ไหนมาล่ะ คราวนี้
ฟิสต์ออฟเดอะ เฟิส์ตแมน
เจ้าเห็นอะไร
พวกอีกาตายเป็นเบือ
เป็นอะไรไป เจ้าอ้วน
ร้องไห้ เพราะว่าหนาวงั้นรึ
พี่น้องเราตายไปกว่า สองร้อยคน เพราะพวกคนตายฆ่า
แต่เจ้ายังอยู่ดี
ร้องครวญคราง
ฟังดูยุติธรรมดีไหม
ข้าเห็นพวกเขาถูกฉีก เป็นชิ้นๆขณะพยายามสู้
ส่วนเจ้าหายหัวไปหลบซ่อนอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้
ทำไมเจ้าไม่นั่งลง แล้วก็พักเสียหน่อยล่ะ
รู้อยู่แก่ใจว่าอยากทำนี่
เฮ้
ลุกขึ้นน่า แซม
- ไม่เอา - ลุกขึ้น
ทำไม่ได้
ถ้าเจ้าหยุด เจ้าจะตายนะ
แน่นอนว่าถ้าเจ้าไม่หยุด เจ้าก็คงจะตายเหมือนกัน
- พวกเจ้าไม่เห็นสนใจนี่ - พวกเราสนใจสิ
พวกเจ้าทิ้งข้า
ตอนพวกไวท์ วอล์กเกอร์มา พวกเจ้าทิ้งข้า
ใช่ พวกเราทิ้งเจ้า
เจ้าอ้วนแถมยังงุ่มง่าม
พวกเราไม่อยากตายนี่
ช่วยข้าดึงเขาขึ้นมาหน่อย
ดูเหมือนว่าเจ้าอ้วนนี่ จะยอมแพ้แล้วนะ
- ช่วยข้าดึงเขาขึ้นมาหน่อย - เขารั้งเราให้เดินทางช้า
ทำให้เขาลุกขึ้นมาเถอะน่า
เพื่ออะไร เพื่อให้พวกเราที่เหลือ ต้องตายงั้นเรอะ
พวกเราจะเคลื่อนตัวเร็วขึ้น ถ้าไม่มีเขา
นี่อะไรเนี่ย ลุกขึ้น ทาร์ลีย์
- เขาสบายดีใช่ไหม - ใช่ ข้าคิดว่างั้น
ถ้าเขาไม่ยอมลุก เราก็ควรจะเดินทางต่อ โดยทิ้งเขาไว้ที่นี้
พอแล้ว
ทาร์ลีย์
ข้าห้ามไม่ให้เจ้าตาย
ได้ยินข้าไหม
- ทำไมพวกเราที่เหลือจะต้อง-- - ราสต์...
เจ้าต้องรับผิดชอบเขา
แล้วข้าควรจะทำอะไร
ดูแลให้เขามีชีวิตกลับไป
เพราะถ้าเขาไม่ เจ้าก็ไม่
เดินทางต่อ
ข้าไม่ยอมตายเพราะเจ้าหรอก เจ้าหมูอ้วน
ได้ยินไหม
ริคค่อนกับโฮดอร์ไปไหนแล้ว
ออกไปหาอาหาร
มีอะไรข้างนอกนั่นน่ะ
อย่าคิดแม้แต่อีกก้าวเดียว เจ้าหนู
นอกจากเจ้าอยากนอนจม กองเลือดของตัวเอง
ข้าไม่มีอาวุธ
วางแผนมาไม่ดีเลยนะ
แต่พี่สาวข้ามี
ข้าใช้มันเก่งกว่าอยู่แล้ว
ทิ้งหอกเจ้าเสีย
ปล่อยมือ
หากเจ้าฆ่าข้า
หมาป่านั่นจะฉีกเนื้อเจ้า เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เจ้าคงเป็นซัมเมอร์สินะ
นามข้าคือจอเจ็น รี้ด
นี่พี่สาวข้า เมียร์ร่า
พวกเราเดินทางมาไกลเพื่อ ตามหาตัวท่าน แบรนดอน
แต่เราต้องเดินทาง ไปอีกไกลนัก
ข้าแค่พยายาม ทำความเข้าใจเท่านั้นเอง
เจ้าช่วยหุบปากเสียที จะได้ไหม
จาร์เคน ฮัคการ์เสนอจะฆ่าคน สามคนให้กับเจ้า
- ข้าไม่ฟังเจ้า - ช่วยอธิบายให้ข้าฟังหน่อยสิ
เขาเสนอจะฆ่าคนสามคน ใครก็ได้บนโลกนี้ให้กับเจ้า
ให้ตายสนิทเลย เจ้าก็แค่บอก ชื่อให้เขาไปก็เท่านั้น
ใครก็ได้ จะเลือกกษัตริย์จอฟฟรีย์
- หยุดนะ - จะเลือกไทวิน แลนนิสเตอร์ก็ได้
จาร์เคนช่วยให้เราหนี ออกจากแฮร์รินฮาล
เพราะฉะนั้นเจ้าจะบ่น เรื่องอะไร
แต่เจ้าจะทำให้สงครามจบก็ได้นะ
- เรากำลังไปไหนกัน - ขึ้นเหนือ
ถ้าเราจะขึ้นเหนือ
เราน่าจะต้องเจอกับ แม่น้ำเรดฟอร์กแล้วนะตอนนี้
เราอาจจะผ่านมันไปแล้วก็ได้
แม่น้ำนั่นกว้างกว่าหนึ่งร้อยฟุต
เราจะผ่านมันโดยไม่รู้ได้อย่างไร
ถ้าเราเจอแม่น้ำเรดฟอร์ก
เราจะเดินเลียบไปทาง ทิศตะวันตกสู่ริเวอร์รันได้
แม่ข้าโตมาที่นั้น
ท่านตาข้าก็ปกครองที่นั้น เขาคุ้มครองพวกเราได้
อาจเป็นพวกนักดนตรีพเนจร
เงียบเถอะ
ราชสีห์ก็ยังมีเขี้ยวเล็บ
พวกนักดนตรีพเนจร ก็มีเงินเหมือนกันนะ
เราอาจจะจู่โจมเขา มัดตัวไว้ แล้วก็ขโมยเงินไป
- เอาไปซื้ออาหาร - เงียบน่า
เขากล่าวเช่นนั้น เขากล่าวเช่นนั้น
ท่านลอร์ดผู้ปกครองแคสเตอร์เมีย
แต่ตอนนี้สายฝน
ตกซาลง ณ ห้องโถง
ไร้ซึ่งผู้คนยินยล
ใครซ่อนอยู่ตรงไหนน่ะ
พวกราชสีห์ หรือสุนัขป่า
แค่ลูกสัตว์ตัวเล็กๆกระมัง ข้าว่า
- ยิงธนูไปอีกหน่อยสิ - อย่านะ
วางดาบเจ้าลง เจ้าหนู
พวกเจ้าเดินตามถนนไปเสีย
ร้องเพลงไปเรื่อยๆนะ พวกเราจะได้รู้ว่าเจ้าเดินถึงไหนแล้ว
อย่ายุ่งกับเรา แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้า
ใจดีเสียจริง
เจ้าเป็นคนอันตรายนะ
ข้าชอบพวกคนอันตราย
แต่ทำไมเพื่อนๆของเจ้า ขี้อายกันจริง
เพื่อนๆไหน
ก็คนอ้วนๆทางซ้ายมือของเจ้า กับเด็กชายอีกคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆอย่างไรเล่า
หนุ่มสาวสามคน ท่ามกลางป่าเขา
พกดาบที่ตีขึ้นในปราสาท เสียด้วย
หนีมาจากแฮร์รินฮาลงั้นหรือ
- เจ้าเป็นใคร - ธอรอสแห่งมีร์
คนที่ถือธนูอยู่นี่ชื่อว่า แองกาย
ไม่ เจ้าอยู่ฝั่งไหน
กลุ่มคนไร้ชื่อ
ทีนี้มาด้วยกัน
ข้าอยากรู้ว่าสองหนุ่มสองคน
กับเด็กสาวอันตรายอีกหนึ่ง หนีรอดมาจากแฮร์รินฮาลได้อย่างไร
ข้าไม่ไปกับพวกนี้นะ พวกไร้ชื่อ
นี่มันพวกที่เดอะ เม้าเทนต์กับพวก ตามหาตัวอยู่
พวกเขาจะลากเรากลับไป แล้วให้หนูตะกุยร่างเรา
เจ้าไม่ต้องกลัวพวกเรา เจ้าลูกชาย
บรรดาลอร์ดแห่งเวสเตอรอสอยากจะ เผาบ้านเมืองให้วอดวาย
พวกเราแค่พยายามรักษามันเอาไว้
มาเถอะ
ไว้เราค่อยคุยกันตอนกินขนมปังกับสตูว์
แล้วพวกเจ้าค่อย ไปตามทางของเจ้า
คืออย่างนี้นะ เจ้าอ้วน
เมื่อข้าพูดจบ
ธนูดอกนั้นจะตกลง บนหัวเจ้า
ข้าจึงแนะนำให้เจ้ารีบเดิน เพราะว่าข้าพูดจบแล้ว
คิดดูสิ คนครึ่งประเทศอดยาก แต่ขนาดตัวของเจ้าคนนี้
บางทีเขาอาจจะเป็นตัวการว่าทำไม คนครึ่งประเทศถึงอดอยากก็ได้
ราชสีห์ของข้า
เราเคยคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ
เจ้ามาที่นี้ไม่ได้
แต่ท่านบอกว่าข้าควรมาหาท่าน หากมีปัญหาอะไรเกิดขึ้น
มีคนเห็นเจ้าหรือเปล่า
- ไม่มี - แน่ใจรึ
ท่านพ่อข้าไม่มีการกล่าวขู่ ลอยๆหรอกนะ
การฆ่าเจ้าดูเหมือนจะเป็น หนึ่งในสิ่งที่อยากทำสัปดาห์นี้เลยทีเดียว
เจ้าต้องมั่นใจอย่างที่สุดเท่านั้น
เอาล่ะ
มีปัญหาอะไรหรือ
ข้าเป็นห่วงซานซ่า
เมื่อนางพูดอยู่กับ ลอร์ดเบย์ลิช
เพื่อนเขาเตือนข้าให้ ระวังเขาไว้
เบย์ลิชไม่มีเพื่อน
ข้าไม่รู้จักชื่อนาง
- โอ้ โรสใช่ไหม ผมสีแดง - ท่านรู้จักนางได้อย่างไร
ข้าพยายามทำ ความรู้จักคนเอาไว้ให้มากที่สุด
เราไม่มีทางรู้เลยนะ ว่าเราอาจจะต้องการใช้คนไหน
นางเป็นโสเภณี
แหม เราก็อย่าไปด่วนตัดสินเขาซี
- ท่านนอนกับนาง - ขอเถอะ
ก็ได้ๆ ข้านอนกับนางครั้งหนึ่ง
สองครั้ง
แต่ตั้งแต่ข้าพบเจ้านะ แม่หญิง
ข้าไม่เคยนอนกับ คนอื่นอีกเลย
นางฝีมือดีหรือเปล่า ท่านชอบนางไหม
ก็อย่างที่เห็นนะ ไม่มากเท่าชอบเจ้า
ไม่งั้นนางคงมาเป็นคน ที่ทรมานข้าอยู่ตอนนี้แล้ว
นางว่าอะไรหรือเกี่ยวกับลิตเติ้ลฟิงเกอร์
นางบอกว่าซานซ่า ไม่ควรเชื่อใจเขา
มีคนโง่คนไหนหรือ
ที่เชื่อใจลิตเติ้ลฟิงเกอร์
เราต้องปกป้องนางนะ
เราทำไม่ได้
ในเมื่อแลนนิสเตอร์ไม่สนใจ ใยดีในตัวนางแล้ว
ย่อมมีคนเกี้ยวพานางมากมาย
สาวงามจากสายเลือด ของตระกูลเก่าแก่
สาวงาม สาวงามงั้นหรือ
ก็ใช่น่ะซี ถ้าพูดกันตรงๆ มากด้วย
ใบหน้าของนาง สร้างความพึงพอใจ--
แก่ทั้งบุรุษและสตรีที่พบเห็น
ผู้คนโดยทั่วๆไปนะ
แต่แน่นอนว่า ไม่ใช่สำหรับข้า
ตาข้ามีไว้มองเจ้าเท่านั้น
คนลามก ท่านอยากได้นางใช่ไหมเล่า
- เด็กคนนี้น่ะ - ข้าไม่อยากพูดเรื่องนางด้วยซ้ำ
- แต่ท่านพูดอยู่ - เพียงเพราะว่าเจ้าบังคับให้ข้าพูด
ข้าไม่ได้บังคับให้ท่านเปิดปาก
และพูดถ้อยคำเช่นนี้นี่
นี่มันโหดร้ายและอยุติธรรมยิ่ง อยุติธรรมอย่างโหดร้าย
"โอ้ ช่างโหดร้ายยิ่งนัก
เชลช่างโหดร้ายกับข้าเหลือเกิน"
ใช่แล้ว
ทีนี้ท่านว่าข้า โหดร้ายหรือเปล่า
ถ้าเพียงว่าเจ้าหยุด
แต่เจ้าต้องไม่มาที่นี่อีกนะ
ได้ยินข้าไหม
เจ้ามายังสถานที่ที่อันตราย
เปี่ยมไปด้วยผู้คนที่อันตราย
อันตรายจริงด้วยๆ
ท่านหญิงไทเรลพะยะค่ะ ฝ่าบาท
ให้นางเข้ามา
ท่านอยากพบข้าหรือ ฝ่าบาท
ข้ากำลังเตรียมตัวออกไปล่าสัตว์
ข้าอยากให้แน่ใจ
ว่าท่านมีทุกอย่างที่ต้องการ ก่อนที่ข้าจะไป
ท่านคิดรอบคอบมาก ฝ่าบาท
ข้ามีทุกอย่างที่ข้าคิด อยากได้เพคะ
ดี ดีแล้ว
ท่านคิดเช่นไรกับชีวิตในเมืองหลวง
คงเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างมากสินะ หลังจากชีวิตในค่ายของเรนลีย์
การเปลี่ยนแปลงชนิดที่ดีเพคะ
ค่ายทหารมิใช่ที่สำหรับ สตรี
แล้วข้างเตียงของคนทรยศเล่า
นั่นใช่ที่สำหรับสตรีหรือไม่
ฝ่าบาท
ข้าเพียงแต่พยายามทำหน้าที่ของภรรยาที่ดี
แล้วเจ้าเห็นว่าหน้าที่ของเจ้า ต่อคนทรยศนั้นคืออะไร
ก็เป็นหน้าที่เดียวกับที่ ภรรยาทุกคนมีให้กับสามี
มอบบุตรให้เขาเพคะ
ซึ่งเจ้าล้มเหลว
- ทำไมเป็นเช่นนั้น - ข้า--
ข้าจะไม่พูดให้ร้ายคนตาย ฝ่าบาท
เจ้าคิดว่าคนเราควรจะ พูดเพียงแต่ในด้านดี
ของคนทรยศเพียงเพราะว่าเขาถูก ดาบแทงเสียบทะลุอกงั้นหรือ
ไม่
ข้าขอให้ท่านโปรดประทานอภัยข้าด้วย
ความละเอียดอ่อนของการเมือง เป็นสิ่งที่ข้าไม่ใคร่เข้าใจเสมอ
เรนลีย์...
ข้าไม่เชื่อว่าเขาจะสนใจ
การอยู่กับผู้หญิงเท่าใดนัก
ทำไมเจ้าถึงกล่าวเช่นนี้
เมื่อใดก็ตามที่ข้า ต้องการผลิตทายาทกับเขา
เขา--
เขามีข้ออ้างมากมายเหลือเกิน
ต้องเข้าร่วมหารือเรื่องสงคราม ในกลายค่ำคืน
เขาไม่เคยอยากพยายาม
จนกระทั่งคืนหนึ่ง
หลังจากเขาดื่มไวน์ไปเป็นจำนวนมาก
เขาเสนอบางอย่าง--
บางอย่างที่ฟังดูน่าจะ เจ็บปวดยิ่ง
และไม่มีทางทำให้เกิดเด็ก ขึ้นมาได้
บางทีอาจจะเป็นความผิดข้าเอง
ไม่หรอก...ทุกคนรู้ว่าเขา
เสื่อมทราม
ข้าโล่งใจยิ่งนักที่ได้ยิน ท่านกล่าวเช่นนั้น ฝ่าบาท
ข้ากำลังคิดจะประกาศให้ พฤติกรรมเยี่ยงเขา
ถือเป็นความผิดถึงขั้นชีวิต
ซึ่งก็ถูกต้องตามสิทธิของท่าน
ท่านจำต้องทำอย่างที่ท่านต้องทำ
ท่านคือกษัตริย์
ใช่
ข้าเป็นกษัตริย์
ท่านชอบมันไหม
ข้าเพิ่งสั่งทำ
น่าจะเป็นหนึ่งในอาวุธที่ดีที่สุด ในทั้งเจ็ดอาณาจักร
มันงามมาก
ท่านแสดงให้ดูได้หรือไม่ ว่าใช้งานเช่นไร
เป็นงานแบบใหม่
บรรจุง่ายกว่าเดิมมาก ไม่มีข้อเหวี่ยง
ใช้คานนี่ดึงสายขึ้นมา
บรรจุลูกตรงนี้
จากนั้นก็เล็ง...
แล้วก็...
ท่านช่วยพาข้าออกไปล่าสัตว์ บ้างได้หรือไม่
ยกโทษให้ข้าเถอะ ฝ่าบาท
ผู้หญิงไม่ควรออกไปล่าสัตว์
ก็ใช่ว่าไม่เคยมีผู้ใดทำเสียหน่อย
ก่อนหน้านี้ท่านพ่อ ไม่เคยยอมให้ข้าไปเลย--
เจ้าไม่จำเป็นต้องฟังเขาแล้ว
อยากลองถือไหม
ได้หรือเพคะ ได้โปรด
ข้าจินตนาการว่ามันต้อง น่าตื่นเต้นมากแน่ๆ
เวลาบีบนิ้วเข้าตรงนี้
และมองบางอย่าง ตายที่ตรงโน้น
เจ้าทำได้ไหม
เจ้าจะ...
กล้าฆ่าหรือเปล่า
ข้าไม่ทราบ ฝ่าบาท ท่านคิดว่าข้ากล้าไหม
กล้าสิ
ท่านอยากดูข้าฆ่าไหม
อยาก
หยุดเถอะ หยุด
- บอกความจริงเรามา - เรื่องอะไรล่ะ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าต้องการอะไร
ข้าต้องการความจริง
ความจริงอะไร
ทำไมเจ้าถึงยึดวินเทอร์เฟล
ข้ายึดมันเพื่อ-- ข้ายึดมัน--
- ใครออกคำสั่ง - ไม่มีใครทั้งนั้น
- ข้าทำเอง - ทำไม
เพื่อยึดแดนเหนือ ขณะที่มันกำลังอ่อนแอ
เจ้ากะจะทำเช่นไร เมื่อเจ้ายึดมันได้
รักษามันไว้ ปกครองมัน
ดี นี่ดีมากๆ
ทำแบบนี้ทำไม ข้าบอกไปแล้ว
ทำไมเจ้าถึงยึดวินเทอร์เฟล
ข้ายึดมันเพียงนำเกียรติ มาให้พ่อและตระกูลข้า
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน
ข้ายึดมันเพราะว่า ข้าเกลียดพวกสตาร์ค
ข้าเกลียดพวกมัน ที่เก็บข้าไว้เหมือนเป็นนักโทษ
ข้าอยากทำให้พวกมันเจ็บ
เจ้าทำอะไรน่ะ
ได้โปรด
ข้าจะบอกเจ้าทุกอย่างเลย
ถอดมันออกเถอะ
ได้โปรด ถอดมันออกไป
- พี่สาวท่านส่งข้ามา - ยาร่าหรือ
ข้าจะมาหาท่านคืนนี้ เมื่อทุกคนหลับกันหมดแล้ว
ไม่ อย่าไปนะ ได้โปรด อย่าไป
ไม่ ได้โปรด อย่าทิ้งข้า
ได้โปรด ข้าขอร้อง
ข้าขอร้อง อย่าทิ้งข้า
ได้โปรด ข้าขอร้อง อย่าทิ้งข้า
ริคค่อน อย่าไปไหน
ไม่เป็นไร พวกหมาป่าจะคอยดูแลเขาเอง
ท่านเข้าไปในหัวมันได้
เห็นโลกผ่านตามัน
แค่ตอนที่ข้าหลับเท่านั้น
มันก็เริ่มอย่างนั้นแล จนกระทั่งท่านเรียนรู้ที่จะควบคุมมัน
ท่านเป็นวอร์ก
ไม่ใช่แค่หมาป่านะ
บางคราในความฝันข้า มันมี...
- นกเรเวนสามตางั้นหรือ - เจ้าเคยเห็นมันหรือ
พวกเราเห็นมันด้วยกัน ท่านไม่ได้ลืมไปใช่ไหม
มันเกี่ยวข้องกับการที่ข้าเป็น วอร์กอะไรนี่ด้วยหรือเปล่า
ไม่หรอก เรเวน ตัวนั้นแตกต่างออกไป
เป็นบางอย่างที่ลึกซึ้งยิ่งกว่า
เรเวนนำนิมิตมา
ให้ข้าเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้น ในอนาคตหรือ
หรือสิ่งที่เกิดขึ้นเนิ่นนานก่อน ที่ท่านจะเกิด
หรือสิ่งที่เกิดขึ้น นาทีนี้ ณ ที่ที่อยู่ห่างออกไปนับพันไมล์
เขาบอกอะไรเจ้าหนูนั่นน่ะ
ทำไมเจ้าไม่ถามเองล่ะ
เขาไม่อายหรือ น้องชายเจ้าน่ะ
ที่ต้องให้เจ้ามา คอยคุ้มครองเขา
แล้วมันน่าอายตรงไหน
เด็กชายคนใดก็ตามที่อายุเท่านั้นแต่ต้องให้ พี่สาวมาคอยปกป้องล่ะก็
จะต้องมีคนมาปกป้องเขาอยู่เรื่อยๆ
คนบางคนก็จะ ต้องการความช่วยเหลือเสมอ
แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า พวกเขาไม่คู่ควรกับมัน
เมื่อตอนพ่อข้าตาย ข้าก็ฝันถึงมัน
ท่านไม่ได้ฝัน ท่านเห็นมัน
ข้าเองก็เหมือนกัน
เจ้าก็มีนิมิตเหมือนกันหรือ
เมื่อข้าบอกพ่อข้าเกี่ยวกับ พ่อของท่าน
เป็นครั้งแรกในชีวิตข้า ที่ข้าเห็นเขาร้องไห้
พ่อของเจ้าคือ ฮาว์แลนด์ รี้ดหรือ
ใช่
เขาช่วยชีวิตพ่อข้าไว้ ตอนช่วงเราก่อกบฎ
พ่อท่านเล่าให้ท่านฟัง เรื่องกบฎหรือ
พ่อข้าไม่เคยเล่า
แต่ข้าก็เห็นมันเหมือนกัน
เจ้าเห็นอะไรอีก
สิ่งเดียวที่สำคัญ--
ท่านไง
ข้าไม่เห็นชอบพวกผอมๆเลย
เหมือนการดื่มน้ำ จากหย่อมน้ำแหละ
ไม่ใช่ว่าข้ารังเกียจการดื่มน้ำ จากหย่อมน้ำนะ
นานๆครั้งน่ะ หากเจ้าเข้าใจ
ข้าไม่ดื่มเอล
ไม่มีเรื่องเล่าไหนดีเสียจน เอลไม่ทำให้มันดีกว่าเดิมไปได้หรอก
- ใช่ - เห็นไหม
พวกเขาทุกคนเคยทรมานกับ การที่ข้าสั่งงดเหล้ามาแล้ว
เป็นช่วงเวลาที่ น่าเบื่อหน่ายมาจริงๆเทียว
ทีนี้เอาแหละ ทำอย่างไร เด็กๆทั้งสาม--
พวกเราไม่ใช่เด็ก
ทำอย่างไรผู้ใหญ่ตัวเล็กทั้งสามคน เช่นพวกเจ้า
ที่ไม่เคยฝึกฝน เกี่ยวกับการสงครามมาก่อน
ถึงหนีรอดจากแฮร์รินฮาลได้
เกนดรีเป็นช่างตีเหล็ก
เขาทำงานเป็นผู้ช่วยในคลังอาวุธ
ช่างตีเหล็กงั้นสิ ฝึกมาจากที่ไหนเล่า
คิงส์แลนด์ดิ้ง ร้านของโทบฮอ มอตต์
เจ้าวายร้ายนั่น คิดแพงเป็นสองเท่า
เมื่อเทียบกับช่างทำอาวุธรายอื่น
นั่นเป็นเพราะฝีมือเขา ดีกว่าสองเท่า
แหม เป็นทั้งช่างตีเหล็ก และพ่อค้าเทียว
เกนดรีขโมยอาวุธมาให้พวกเรา
สู้จนหนีรอดมาจากแฮร์รินฮาลสินะ
เขาฟันดาบเป็น ข้าก็เช่นกัน
พี่ชายข้าสอนมา
แด่พี่ชายเจ้า
เจ้าควรกินให้เสร็จก่อนไปนะ
อาจจะอีกนาน กว่าเจ้าจะได้กินอีกมื้อ
- จะปล่อยเราไปหรือ - ข้าเป็นคนรักษาคำพูด
แต่ก่อนเจ้าไป
ขอให้ข้าดื่มให้ในนามของ--
นี่ นี่
นั่นเป็นคนตัวใหญ่กว่าคนปกติเลยนะนั่น
คนเราทำเช่นไรถึงจะปราบ
คนตัวใหญ่เช่นนี้ได้
ก็ต้องรอให้เขาดื่มจนกระทั่ง เขาสลบไปน่ะซี
ชายที่น่าเวทนา ข้าสงสารท่านยิ่งนัก
ไม่ใช่ชายเลยนี่นา
สุนัขรับใช้ต่างหาก
ดีใจที่ได้เจอเจ้าอีก คลีเกนต์
ธอรอสรึ
เจ้าทำบ้าอะไรอยู่ที่นี้
กินและดื่มมากเกินไป
เหมือนเคยนั่นแหละ
- เป็นรางวัลที่ดีมาก พรรคพวก - ใช่
เจ้าหนู
ขุมนรกทั้งเจ็ดเถอะ เจ้าทำบ้าอะไร
อยู่กับเจ้าเด็กสาวสตาร์คนี่ล่ะ
ตัดสินใจลำบากเหมือนกันนะ--
เดินข้ามสะพานแต่เสี่ยง โดนจับได้
หรือเลือกข้ามแม่น้ำ
- เงียบน่า คนสังหารกษัตริย์ - ถ้าใช้สะพาน ใครๆก็มองเห็นเรา
แต่ถ้าข้ามแม่น้ำ กระแสน้ำอาจพัดพาเราไป
หรือข้าอาจจะหนีรอดไปก็เป็นได้
โชคดีนะ
เป็นภาพที่สวยงามมากดูเจ้าปลุกปล้ำกับทางเลือก ที่แยกออกเป็นสองทางในหัวเนี่ย
นางจะเลือกทางใด
เป็นนักเสี่ยงภัยสินะ
เดาไม่ถูกเลย
เดินให้มันเร็วๆเข้า
- ข้าต้องพัก - ลุกขึ้น
ข้ามี เจ้าก็รู้นะ ขึ้นที่เท้าข้า เมื่อคนเราเดินนานเกินไปน่ะ
- เรียกว่าอะไรนะ - ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้
ตาปลา ข้าไม่เคยมีตาปลาขึ้นเลย
แน่นอนแหละ ส่วนมากข้าขี่ม้า ไปไหนต่อไหน
ไม่ใช่เดินเท้า เหมือนเป็นพวกทหารเลว
ใส่รองเท้าบู้ตเน่าๆคู่เดียว อยู่ข้ามปี
ส้นคู่นี้สึกแล้ว ไม่มีทางที่--
ข้าไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมอัศวินบางคน ถึงต้องแบกดาบตั้งสองเล่ม
เคลื่อนไหวดีนี่
สำหรับอสุรกายตัวใหญ่ในคราบผู้หญิง
เจ้าไม่ควรทำหน้าบึ้ง ก่อนเข้าจู่โจมนะ
เดี๋ยวเขาก็รู้หมด
เจ้าลังเลใจ
หากเจ้าฆ่าข้า เจ้าจะทำให้ท่านหญิงสตาร์คผิดหวัง
แต่หากเจ้าไม่ฆ่าข้า
ข้าก็จะฆ่าเจ้า
เจ้าเก่งนี่
ไม่มีความสง่าเลย แต่ก็เก่ง
เห็นไหม ถ้าเจ้าตั้งใจจะ ทำให้ข้าเจ็บ
เจ้าก็คงได้ตัวข้าไปแล้ว
ดูเหมือนผู้หญิงของเจ้าคนนี้ จะทำเจ้าจนมุมนะ
ถ้าเรียกนั่นว่าเป็นผู้หญิงได้
เราสู้กันสนุกดี
เหมือนได้ออกกำลังกาย
คนถลกหนังจากตระกูลบอลตัน
น่าสะอิดสะเอียน ไปหน่อยนะสำหรับข้า
- แน่ใจนะว่าใช่คนนี้ - ใช่เขาแหละ
ข้าเห็นเขาสู้ที่งานประลอง
วันสมรสของเซอร์วิลเลม เฟรย์
ให้เหรียญเงินเขาไป
ปล่อยเราไปและท่านพ่อข้า จะยอมจ่ายเจ้าตามที่ต้องการ
มีมากพอจะหาหัวใหม่ ให้ข้าได้หรือเปล่า
เพราะถ้ากษัตริย์แห่งแดนเหนือ ได้ข่าวว่าข้าได้ตัวผู้สังหารกษัตริย์
แต่ปล่อยเขาไปล่ะก็ เขาต้องตัดหัวข้าออกเป็นแน่แท้
ข้าว่าให้เขาตัดหัวเจ้าดีกว่า
โปรดติดตามตอนต่อไป
www.thaisubtitle.com
บรรยายไทยโดย Darken